Teyze dilek sen ve kim sen aşk-a EID mübarek! Euh… wat zeg je tante? Tante wenst jou – en wie je lief hebt – een gezegend Suikerfeest!

 In Algemeen

En nu maar hopen dat er geen spelfoutje in staat… Hoe bijzonder het Suikerfeest is? Dat kunnen Hayri, Zuleyha en Fatima je veel beter vertellen…

Hayri Yildrim (Turkse dagopvang Bahtiyar, 78 jaar oud)

Hoe in mijn tijd het vastenfeest, het Suikerfeest was? We werden wakker en gingen samen met onze vader naar het ochtendgebed in de moskee. Om de moskee te bereiken moesten we een half uur lopen. Wanneer we daar kwamen was iedereen stil. Iedereen ging bidden en na het gebed startte het feest officieel en wenste iedereen elkaar een fijn Suikerfeest toe. Op de terugweg kwamen we door de straten en gingen we huizen binnen van mensen die we kenden. Daar aten we wat en dronken we een glaasje thee. Thuisgekomen ontbeten we gezamenlijk. Mijn moeder had de tafel mooi gedekt met witte kleden en schalen met koekjes. We aten dan allerlei lekkers. Bovendien was het huis helemaal schoongemaakt speciaal voor de feestelijkheden. Ik heb veel armoede gekend. Als kind was het daarom ook prachtig om de huizen langs te gaan als het Suikerfeest was. Iedereen was arm in het dorp maar desondanks werden onze zakjes die wij bij ons hadden gevuld met bijvoorbeeld wat gepelde hazelnoten, walnoten of wat snoepjes. Van de dorpsgenoten die wat rijker waren kregen we één of twee lires. ’s Avonds kwamen we dan trots thuis met onze buit. En dat drie dagen lang.

Zuleyha Yasar (medewerker cultuurspecifieke zorg op de Turkse dagopvang Bahtiyar)

De maand van de ramadan is een maand van overpeinzing. We eten en drinken van zonsopkomst tot zonsondergang niet. Tijdens de ramadan denk je ook aan de armen of minder bedeelden. Je schenkt 1/40e van je bezit. Als je veertig euro hebt, dan schenk je dus een euro aan de armen, zodat zij het Suikerfeest ook kunnen vieren. Familieleden die het niet breed hebben geef je bijvoorbeeld kleding voor hun kinderen. Kortom, je denkt meer dan anders aan elkaar.

Hoe wij het Suikerfeest vroeger in Turkije vierden? Een week voor het Suikerfeest gingen we met mijn moeder naar de stad en kochten we nieuwe kleren, speciaal voor het Suikerfeest. De nieuwe kleren hingen we op in de kamer zodat we echt naar het moment toe konden leven dat we de kleding mochten dragen. Mijn moeder zorgde ervoor dat het huis spic en span was. Ter voorbereiding op de feestelijkheden bakte ze koekjes en baklava en maakte ze sarma, gevulde wijnbladeren, en borek, gevulde broodjes, klaar.

Het Suikerfeest duurt drie dagen. Op de dag van het Suikerfeest ging mijn vader eerst naar de moskee om te bidden. Wij stonden ook op en trokken onze nieuwe kleding aan. We wachtten dan vol spanning af tot mijn vader thuis kwam. Zodra hij binnenstapte, kusten wij zijn hand. Dat hoort zo in de Turkse cultuur. Vervolgens gingen we gezamenlijk aan tafel voor het ontbijt. We waren dan erg blij want we mochten alles weer eten en drinken, na een maand vasten. Hierdoor smaakte het eten dubbel zo lekker. En dat zal dit Suikerfeest net zo zijn.

Fatima el Allaoui (medewerker cultuurspecifieke zorg op de Marokkaanse dagopvang El Kantra) 

Zodra de maand van de Ramadan begint denk je eigenlijk al aan het Suikerfeest. Aan saamhorigheid, aan vergeving en aanbidding. Moslims geloven dat in de maand Ramadan de duivel is geketend. Hij weerhoudt je niet van het gebed. Moslims gaan dan niet uit, feesten niet. We nemen afstand van hetgeen god verboden heeft. Je bent even niet met wereldse zaken bezig.

Van zonsopgang tot zonsondergang eten en drinken we niet. Je reinigt je lichaam, en je geest op deze wijze. Ramadan is een maand van overpeinzingen over het geloof. Je denkt daarbij meer dan anders aan arme mensen, zieke mensen, mensen die hulpbehoevend zijn. We nemen ze op in onze Doua, onze gebeden. Op de 27e nacht van de Ramadan herdenken we dat de Koran door aartsengel Gabriel is geopenbaard aan profeet Mohammed.

Ik vier het Suikerfeest. Ook ik maak het huis schoon en haal mooie schalen en glazen uit de kast. Ik maak op de ochtend van het Suikerfeest Marokkaanse pannenkoeken klaar voor het ontbijt, net als veel andere mensen. De geur van de pannenkoeken die het huis vult, doet me denken aan toen ik klein was en het Suikerfeest vierde. Heerlijk!

Maak net als Fatima je eigen Marokkaanse pannenkoeken
Recept Beghrir – Marokkaanse pannenkoeken

250 gram griesmeel
150 gram bloem
1 zakje bakpoeder
1/2 zakje instant gist
1 zakje vanillesuiker
500 ml water
snuf zout

Bereiding:
Doe de ingrediënten in een blender en mix 1 minuut lang tot een glad mengsel ontstaat.
Doe het mengsel in een kom en laat het ongeveer 1 uur rusten.
Verhit een koekenpan met antiaanbaklaag op middellaag vuur (niet te hoog!). Roer het beslag nog even goed door en schep wat beslag in de pan. Dus geen boter of olie toevoegen. Bak de beghrir tot er bubbels in komen en de bovenkant van de beghrir niet meer glanzend is. De pannenkoek NIET omdraaien. Als de bovenkant droog is, is de beghrir klaar en kun je hem op een bord leggen. Serveer met bijvoorbeeld honing

Bismilah, eet smakelijk!